Güneşin Çocukları

saçları buz kırağı

yanakları çatlak ve kırmızı

dudakları mor sümbül

güneşin çocukları

elleri savaş tarlası

yürekleri güneşin batısı

bir güneşe ekilmişlerdi

doğarken büyümüşlerdi

değmeseydi kara barutlar

bir ömür çiçek açacaktılar

ve savaşın yağmurlarıyla yıkandılar

oysa umutları

salkım salkım üzüm olacaktı

sevgi bağlarında

ve ak kanatlarıyla

barışa uçacaktılar

ah güneşin çocukları

batınca maviliğinde denizin

ve gökyüzünün

etraflarını sardı

korku ve hüzün

gerdanlarında yüz görümlüğü ölüm

ve soldular

teker teker güne küskün

ah güneşin çocukları

ellerinde rehin kaldı kan kokan oyuncakları...

''ateş giyinen çocuklara dokundum

o yüzden ellerim kül yığını''