Hafif Rüzgar Eser.

Hafif rüzgâr eser

Dudaklarım kurur

Hayat dalgın gözlerin umursamaz bakışlarında biterken

Bir öykü dolaşır dudaktan kalbe

Ne tez büyüdün sen

Ne tez ihtiyarladım ben

Gözyaşlarımı anam siler

Mezarı başında ağladım ben.

Bütün büyüttüklerimiz gibi

Onlarda büyüttü hayatı

Tek işleri aşkı tiren rayında yürütmekti

Birde ayrılık olmasaydı

İstasyonlar buharlı camların ardında parçalanmazdı

Ağlamazdı çarpışan yürekler.

Ardından yağmur çiseler

Dakikalar

Bilardo topu gibi vurulur

Yükselir deniz

Taşar ırmak

Buluttun ardından çekip gider gölgeler

Sular durulur

Güneş doğar

Birdaha Kumar oynar insan

Hayatına kumar

İsterseniz siz kader deyin

İsterseniz keder deyin

Yaşanılmayan aşk rüyada unutulur

Yaşamak

Ye iç hava al değil ki

Aşkı kanattığın kadar sevmesini öğren diyorsun ya

Çok geç öğreniyor insan.

O hayatı çekilmez eden sen ben o

Salvo salvo tekerrür eder ölüm

Geride titreme

Sana da ağlamak düşer gülüm.