Hamlet’i Öldüren Figüran

“ Olmak ya da olmamak, hiçbir zaman asıl mesele bu değildi.”

Perde açılır

…………………

Artık olmaz

Duramam o karanlık kuytularda

İçimde beni yiyip bitiren bir canavar

Ölümüme rağmen var olmak istiyor

Kendini göstermek istiyor herkeslere

Böyle değildim ben

Ben aslımda güzel şeyler düşünen

İçinde güzel düşler besleyen basit bir insandım

Karanlığa vurulmam da öyle bir anda olmadı

O vahşi karanlık yavaş yavaş ve emin adımlarla taşındı içime ‎

Ve içimde kalan hiçbir duygu da ona engel olamadı

İlk günahsız kan da böylece bulaştı ellerime

Ey vebalim

Ey günahımın ilk meyvesi

Ey cesedinin gölgesinde kendimi sorguladığım ruh

Sen sadece etten kemikten olsaydın

İçinde hiçbir karanlık taşımasaydın eğer

Ben de görkemli intikam hikayeleri peşine düşmez

Ve böyle bir çıkmaza da sokmazdım ruhumu inan

Tanrım

Zihnimde derin gelgitler taşıyorum

Hayaller gerçeğin yüzüne bürünmüş

Neyin gerçek neyin yalan olduğunu karıştırıyorum

Ama

Bu koku

Bu renk inkar edilemeyecek kadar gerçek

Ah tanrım söylesene

Ellerimdeki bu kan kimin

Peki

Bu silahi elime aldıran güç senin hakkından nasıl geldi

Bu olanlara inanamıyorum

Ah

Oysaki

Berrak hayatlar görüp yaşıyordum

Her şey olabildiğince sakin başlamıştı

Ve ben sadece usulca sıramı bekliyordum

Taa ki şeytan o büyülü şarkısını fısıldayıncaya kadar kulağıma

Kendimi oldukça günahsız biri sanıyordum

Ey melekler

Sizi yaratan tanrıya sözüm yok inanın

Geceyi karanlık

Günü aydınlık yapana da

Ama

Uyuyup

Tekrar tekrar uyandığım o günlere lanet olsun ki

Olabildiğince olağan bir durumun sıradanlığına yenildim ya bu yolun sonunda

İşte bunu kaldıramıyorum

Ah ben ne hallere düştüm

Bire bin laf eklemek benim işim bile değildi

Eğer olsaydı

İçimde her gece çarmıha gerdiğim o günahsızın huzurunda

Ağlayarak tanrıya son nefesimi emanet ederdim

Ama

Anladım ki

Ölmek benim gibi bir zavallıya çokmuş

Bu yüzden veremediğim o canı bir başkasından alıyorum

Ve sana yolluyorum tanrım

Hatta pişkin bir ifadeyle sırıtarak

Alıp o canı benim yerime senin sarmalamanı umuyorum

Nasıl ödenir böyle bir bedel

Diyorum ki

Kimsesiz bir mezar taşı olayım

Tanrım beni çarpsın nefretiyle

Binlerce parçaya bölünsün varlığım

Farkındayım

Bu hayat senindi

Ama

ben sana onu geri veremiyorum

Sen de benden al bu canı bir daha da bana acıma tanrım

Yak beni cehenneminde

Hatta alevlerin acıdığı o kişi ben olayım

Yetmezse

Taş olayım toza döndür beni

Savur küllerimi karanlık sularda kaybolayım

Çaresizim

Karanlık gecenin paslanmış yıldızlarıyla kanatıyorum ellerimi

Biliyorum tanrım

Bu lanet sadece benim

Ve

Kimselere veremeyeceğim bu hüznümü sırtımda taşımalıyım

Ama

Mezarını terk eden bir ceset gibiyim

Yürüdüğüm yollar azapta

Kaderim

Ah zehirli örümceklerin itinayla ördüğü o karanlık kaderim

Bırak artık beni

Bırak da düşeyim

Uçurumdaki sirenler çağırıyor beni

Benim evim artık o cehennem

Bırak beni tez elden yuvama gideyim

Anlasana

Kaderimin vakti dar

Geçmişim gölgesi gece yarısına yaklaşmakta

Bir dileğim vardı tanrım duysun diye mezar taşıma yazdığım

Olmaz endişesi ile ruhumdaki son ışığı da karanlığa yolluyorum

Ey beni yoldan döndüren şehvetim

Ey geceye bir günah gibi yazılan lanetlenmiş ismim

Keşke diyorum

Keşke

Unutsa beni tüm dünya

Unutsa ve artık daha fazla utanmasa ruhum

Kendini kandıran o zavallılardan oldum ya sonunda

Bana her şey müstahak artık bunu biliyorum

Ey gece

Ey yıldızlar

Ey kanını canını yaktığım tüm ruhlar

Alın beni

Alın ve o dipsiz kuyuya atın

Güne hasret

Ölmek için yalvaran bir zavallıya çevirin hatta

Beni yakın ve yıkamadan toprağa yatırın

İnanın

Kendimden değil

Kaderimden geçiyorum

Ve diliyorum senden

Affetmeden öldür beni tanrım

Bak

Böyle bir imkansız adına yalvarıyorum sana

Düşün ki ne kadar çıkmazdayım

Ahhhhhh

Kudurmuş duygular içerisindeyim

Gözlerim alevden bir ok

Baktığım yerde cehennem çiçekleri açmakta

Güllere kendi goncalarını öldürten

Baharı çiçeğine küstüren bir lanet gibiyim

Hangi çizgiydi aştığım

Beni bu dönülmez yola sokan neydi bilmem

Ama maalesef ki

Sanki ben bin asırlık bir özlemle bu duyguyu beklemişim

İçimde yeşeren bu ölüm

Ellerimdeki bu kırmızı

Damağımda gezinen bu metalik tad

Ah

Ah ki ah

Kana susamış bir canavar gibi

Kanın arzusuyla kendimden geçiyorum

Ey gecenin tüm lanetli yaratıkları

Duyun beni

Duyun ve gelin katılın bu şölene

Bir insan evladı bir iblise nasıl dönüşürmüş

Durmayın haydi keyifle izleyin

İşin en güzel yanı nedir biliyor musunuz

Akla mantığa uyacak hiçbir bahanem yok

Ben sadece içimdeki şeytanın sesine ses verdim

Ve

Şimdi

Şeytanın bile ürktüğü bir karanlıkta yaşıyorum

Çaresizim

Rivayetlere sığınır oldum

Sulara gömülmüş ters duran bir dünya var dediler bana

Orada iyiler kötü kötüler de iyi olmuşlar

Onca yalvarışa sırt dönen Tanrı aciz

Yalvaran o zavallı kularsa oldukça kuvvetliymiş hatta

Girsem oraya

Bıraksam kendimi derin sulara

Bir ölüm ile başka bir yaşama adım atsam mesela

Diner miydi içimde kanayan bu yara

Geriye doğru silinip gider miydi tüm günahlar

Ve nihayet huzura ermiş bir ruhu taşırmıydım sırtımda

Ah hayaller

Ah o hikayeler yaktınız başımı

Sizin yüzünüzden cehennemde bile hayal gören bir zavallıyım hala

………………….

Perde kapanır…