Hangi Şehre Gitsem Sonbahar

Kovalıyor sanki beni

Hangi şehre gitsem Sonbahar

Sevmiyor değilim aslında

Gümüş rengi Eylül ikindilerini

Lakin bu aralar

Ürküyorum biraz daha

Hüzünlü veda sahnelerinden

Korkutur karanlıklar

Bir hüzün oturur içine

Kemirir kurt gibi akşam akşam

İnsan sığınacak bir liman arar

Ve ben hangi limana yanaşsam

O şehir zifiri gecede

Karanlık taşıyorum gemilerle

Denizler köpük köpük

Denizler mavi

Bir ben mi dolaşırım enginlerde

Bir benim mi içimin aydınlığı sönük

Kimse beklemez beni limanda

Kimse bilmez gittiğimi döndüğümü

Olmaz arayıp soranım

Ki duysalar bile öldüğümü

Olmaz kimsenin umrunda

Göğsümde bir hüzün biriktirir

Bu terk-i diyar hali

Ve içimde

Hiç sevmediğim veda burukluğu

Kaç kelimeyle geçiştirilebilir bu sahne

Kaç sahte gülümseme gerekir

Çünkü ben

Ne zaman kavga kıyamet

Bir Ağustos yaşasam

Anlarım o şehri terk etmem gerektiğini

Hiçbir vakit bu yüzden

Bıraktığım yerde bulamam kendimi

Biliyorum

Epey zamanımı alacak

Toplamak ruhsal dağınıklığımı

Şimdi bir başka şehre gitsem de kalabalık

Bütün kavgalarım peşimden koşacak

Ve seferinde

Ben yeniliyorum

26.09.2012