Hasretle Doluydu Gözler

hasretle doluydu gözler

uzundu gurbette günler

geçmek bilmiyordu geceler

tek başınaydı yapa yanlız

gitmek istiyordu sevdiklerine

hasret kalmıştı anasına

hasret kalmıştı babasına

birde yavuklusuna

sayıyordu günleri geceleri

bekliyordu gidecegi saatleri

hasret bitecekti dönecekti geri

zamanı gelmişti kavuşmanın

almıştı biletini hazırlamıştı valizini

acı bir fren sesi feryat figan

yerde yatıyordu sere serpe

bir tarafta otobüs bileti

bir tarafta valizi

hasret kalmıştı sevdiklerine

nasip olmadı gidemedi köyüne

ondan geriye hasretli gözler kaldı

sevenlerine sevdiklerine