Hatice Abla
21 Haziran 1980’de vefat eden Türk şiirinin önde gelen isimlerinden aşkın, doğanın ve hüznün şair ve yazarı, lisede Faruk Nafiz Çamlıbel’le, Ahmet Hamdi Tanpınar’ın da öğrencisi olan Ahmet Muhip Dıranas’ın en tanınmış şiiri olan "FAHRİYE ABLA" şiirinden esinlenilerek yazılmıştır.
Şiirde anlatılanlar kurgu değil gerçek yaşam öyküsüdür.
Teyzekızım Hatice Ablama ailesiyle birlikte sağlık, mutluluk ve huzur dolu hayırlı ömürler diliyorum.
HATİCE ABLA
Bahçelievler vardı çok şirin bir ilçede
Oynardın çocuklarla meyve dolu bahçede
Dalından toplanırdı elma, şeftali,kiraz
Evin güzel kızıydın naz yapardın sen biraz
Teyzeoğlum çalardı güzel mandolin ve saz
"Gulüm" derdin sen bana beni her gördüğünde
Ne zarif teyzekızıydın sen Hatice abla
Eviniz havuzluydu, meyve bahçeli evdi
Girişteki rengarenk güller seni çok sevdi
Seni görünce sanki hepsi birden açardı
Koklayasın diyerek sana koku saçardı
Serçeler eşlik eder hepsi birden uçardı
Bahçedeki şeftali ağaçları altında
Ne şirin teyzekızıydın sen Hatice abla
Mahallede kim varsa herkes seni söylerdi
Sen işine giderken geçsin diye beklerdi
O gün sen ne giymişsen onu örnek alırdı
Nasıl da uyumluydun herkes hayran kalırdı
Amcan Almanya’daydı istediğin olurdu
Parfümlü saçlarınla abartmazdın makyajı
Ne havalı teyzekızıydın Hatice abla
Türkmenoğlu diyor ki her zaman çok sevildin
Çok havalı olsan da uçuk, kaçık değildin
Lise öğretmeninle kısmet oldu sözlendin
Nişanlandıktan sonra düğün dernek evlendin
Unutuldum sanma hiç sen her zaman özlendin
Tayinim çıktığında bize yardıma geldin
Ne vefalı teyzekızıydın Hatice abla
Türkmenoğlu (Şükrü Atay)