Hayatın Cilvesi

Bir zamanlar maviydi hayallerim;

Siyahı bilmezdim.

Mesela, maviydi düşde gülen yarin gözleri

Maviydi elbisesi...

Siyahı bilmez, yada bilmezden gelirdim

Bildirirmiş hayatın cilvesi..

Yıllar, harab etti bedeni;

Eskitti mavilerimi.

Siyahı öğretti;

Kara gözlü, kara vicdanlı bir yar

Buda hayatın bir cilvesi..

Sonra soğuğu öğretti yıllar,

Soğukta solumayı öğrendim !

Soluğu yeri geldiğinde tutmayı,

Yeri geldiğinde isyanı ibadet saymayı..

Hataları doğrularıma meze yaptı yıllar

Kılavuz olamadı asla dilbaz isyankarlar..

Yakınlarda nefreti öğretti hayat denilen koca yalan

Riyayla karışık, candan kan akıtan yalan...

Yaktı canımı, her güvendiğimde

Kıstı sesimi, batıla direndiğimde..

Ve sahne bitti

İki gözyaşı damladı:

Biri erciyesin beyazına,

Diğeri siyah taşlı mezarıma...