Hazan

Bir kuş uçurdum hazandan sonsuz bahara

Ayrılık vurdu yüreğimden

Gözlerindi iki dağın arası uçurum

Vadideki açan papatyanın bağrında,

Bir kalem aldım kendime

Umutlarımın habercisi

Bir kağıt yaptım kendimce

Gözlerinin eseri

Merhamet sendeki benmiydi

Kanadı kırık serçenin

Yürüyen dağdaki kartalın

Gagasındaki solucanda..

Bir roman yazdım kendime

İçi sendeki benle yazılmış..

Bir yuva yaptım kendimce

İçi senle süslenmiş.

Bir çöp birikintisiydi sıcaklık

Samandan kurulan derme çatma yuvada

Aslı kirlenmiş hükmü esaret

Özgürlüğün adı aşk olmuş ölesiye yanan limanda

Sana sevda dedim ben

Bendeki evrimin ilahtaki sonrasıydın sen

Bilki mahşer günüdür

Bir kulun rabbindeki secdenin önüne eğilen BENDEKİ SEN...