Hazan Kamburu

kuru otlar biriktirdim,hüzünlerin çuvalına

yeşilim kalmadı,dikenimi dökeyim ayaklarına

yaslanma artık,gamlı sızlayan,buruk sineme

acımın terleri karıştı,kırışık perçemime

gölgem karanlıktaki acı yüzümün yansıması

vururken senin ak ve parlak,güzelliğine

benim viranlığım çökecek sırtımdam

yıllarımı devirecek teker teker,dizlerine

mevsimlerden,haziran mı,ekim miyim?

çizik atılmış yüzümün yarısına bakarmısın

altında çekilmiş ve ödenmiş bedellele dolu

nasıl buluınur sevdanın savruk yolu

içine hapsetmiş,bunca acıyı hazan kamburu

eğri büğrü dağlar gibiyim açmaz çiçeklerim

dolanır dallarımda parmakların ezilecekler

çukur çorak ovalara serpilirm mi gelincikler

kemğim battıkça,çiçeklerine

yitik bir hazan mevsiminde,kamburuma gömülecekler.