Hep Mavi Kalacak Sandım

açık kalmış bütün kapılardan giriyordu yalnızlık

ayrılık çanları çalıyordu mevsimsiz bir güzde

ilk defa bir telaş sızdı titrek kalbime usulca

sonunu kestiremediğim bilinçsiz bir endişeyle.

asarken hayalleri hüzünsüz bulutlara aşkla,

hep mavi kalacak sandım gökyüzünün rengi

şimşek çakıp vurunca dağların boyuna hırsla

heryer simsiyah kaldı yağmurun berraklığına inat.

gidişinin seli vururken yüreğimin kıyısına

dalgaların sırtında gidiyordu bütün yaşanmışlık

ilk defa ne oluyor,ne olacak korkusu düştü içime

her estiğinde rüzgar bir parça aldı bedenimden.

asi bakışlarına dalarken bakışlarımda'ki kölelik

dizleri kırıldı çaremin son sözün suskunluğunda

gece bir örtü gibi serilirken kıvranan çaresizliğime

bardaktan boşalırcasına akıyordu gözbebeklerimden,

bütün söylenecekler..

bir hesabı yoktu bu hasretin hazırlıksız acısı,

yabancı olduğum bu duygular kargaşasının ortasında

sürüklenirken özlemine parçalanmış umutlara karışarak

tekrar başa dönmenin yollarında ağlıyorum...

a.a.