Her Vurgun Sonrası

Gün,

Demir Parmaklıkların içinde.

Can çekişiyor aydınlık.

Eziyor beni, üzerime eğilen gök.

Yüreğim, bir nehir olup

Simsiyah akıyor.

Ağustos’ta ayaz

Kalbimde yangın ,gözümde yağmur.

Senden sonra, her şey tufan.

Gittin.

Biliyorum, vedaya çalıyor gözlerin.

Oysa,

Bu şehri ,sen varsın diye sevmiştim.

Şimdi,

Alev Alev içimdeki bu şehir

Sevda adına ne varsa

Kaldırım taşlarında eriyor.

Gün,

Demir Parmaklıkların içinde

Ölü cümlelerim yanı başımda

Ben, sesime yabancı

Sana yabancı.

Her vurgun sonrası

Tükenir bende çığlıklar

Dilim susar, lal olurum.

Bitti,

Biliyorum

Gitmeleri çok sevdiğini..

Affet

Unutmuşum

Sevgisiz yüreğine,

Düş kentinde girdiğimi.

Şimdi Sevgili,

Yarım şiirlerin

Uğrak yeri yüreğim....