Herşeyi İtiraf Ediyorum Bu Şiiri Sana Cehennem(im)den Yazdim..

Herşeyi itiraf ediyorum,bu şiiri cehennem(im)den yazdım....

Çapraz sorguların ortasında olmayan çıglıklarım,

bir daga sırtını dayamış isyanlarım olmadı benim...

Özürlü bir çoçugun masalında ifadesiz kalınca tüm imgeler

bir soru işaretinde susuyorum..avazım çıktıgı kadar...

Kaybettigim bunca şeye ragmen,

aşklarımı gelin ettigim cinnet yalnızlıklarımda,

bir çentik atıyorum tüm soguk duvarlara inat, şakagıma...

hangi acıya tutunsam herşey oluyorum, kendim olamadıgım kadar,

Çatışıyorum!!

Şiirlerimi ve adressiz mektuplarımı ardıma alarak,,,

Onursuz bir merminin ses duvarına çarpıyor suretim,

kanım şehrin kanalizyonlarına karşıyor,sonra denizin sularına

tüm mavilikler yasımı tutarken, emanet bir gözyaşının içinde cebelleşiyorum

tek bir damla bile düşmüyor toplanmaya fırsat bulamayan suretimden

kalk gidelim!! diyorum benligime içli bir hüzünle

anlıyorumki bir et parçasından başka hiçbirşeyimin kalmadıgını,,,

Umarsız bir gülüş rehin alıyor bedenimi,

zamanı unutuyorum ta ki;aynanın karşına geçene kadar

beyaza düşüyor gölgem,

gündüzlerim esrarengiz,gecelerim anoson kokuyor

üstüme örtüyorum nikotin sarartılı düşlerimi

saklı bahçemde zakkum çiçekleri,güneşini kaybetmiş,,,

çatlıyor arsızca odamda suskunlugum,

berdel verirken isyanlarımı,bana düşen sessizligim titriyor,dilim lal oluyor

yüregimin en ucra köşesine kazıyorumm kimliksizligimi

oysa herkeslerden saklı gülüşler biriktirdim

kimselerin bilmedigi yetimligimi astım şehrin duvarlarına

tüm yeşil ışıkları kana buladım,

ve bu şiiri cehennemden yazdım..

günahım çok!!

okuyunca yak beni

AHMET GÜVERCİN...