Hiç Adam

Yürüyor yolda adım adım,gelen geçen çarpsada bakmıyor

Dışarının gürültüsü umrunda değil, sanki dünyayı hiç takmıyor

Gözleri bakıyor ufka doğru,sanki uzakta bir şey bekliyor

Kendi halinde, yürüyor yolda farkında değil dünyanın bu adam

Aklında binbir düşünce düğüm düğüm olmuş çözmeye çalışıyor

Düğümler girdap olmuş bütün dünyayı yutmaya çalışıyor

Düşündükçe siyahla beyaz,gerçekle yalan birbirine karışıyor

Kendi halinde,kendi küçük dünyasında yaşamaya çalışıyor bu adam

Elleri ceplerinde ,cebinde tesbih çeker durur ya sabır çeker

Kafasında planlar yapar çözmeye çalışır sorunları teker teker

Kalbi sıkışır çoğu zaman bir of çeker ,ölümü sever onu bekler

Kendi halinde, sorunlarının altında ezilmiş zavallı bir adam

Kah güler , içi kan ağlar neye güldüğünü kendi kendine sorar

Gözünden yaş gelmez, erkektir ağlamaz,kendini adam sayar

Saati satine uymaz ,ne istedini bilmez ,tutturamaz bir ayar

Kendi halinde, topluma karışmış, yaşayap giden bir adam