Hiç Yoktan Düşman Olduk

Göz gördüğüne inanır,onu anladımda

İnsan duyduğuna nasıl inanır

Allah akıl fikir vermiş kuluna

Düşünmek varken kabul etmek nedendir

İnsanın kendi kendine ettiğini başkası edemezmiş

Ne güzel söylemiş gözümle şahidim şimdi

Yalan dolana inanıp kalbimi kıranlar

Hiç yoktan düşmanım oldunuz şimdi

Rüzgar estikçe dağ devrilmez

Ondan parçalar alır gider

Siz ne kadar uğraşsanızda

Yanlızca üzersiniz beni

Benim özüm sağlam, sözüm doğru

Siz esip gürleyin,dedikodu yapın

Dilin kemiği yoktur her şeyi söyler ama

Her söz bir kurşundur masum olana

Dille akıl bir arada çalışsada

Bazılarının dilleri aklından fazla çalışır

Dili uzun olanın aklı kısa olur

Bilirim çok konuşanda yoktur bir maharet

Isıracak köpek havlamaz derler

Çok uğraşırlar esip gürlerler

Beni üzen söz değildir sahibinin kendisidir

O kendini iyi bilir,kalbimde solan bir güldür

Söz gümüşse sukud altındır

Benim dilim varmaz kötü söze söyleyemem

Söz kurşun olur vurur yürekten adamı öldürür

Söz ateş olur anlayana karşısındakini bir anda sevdirir

Sevgi varken öldürmek yakışmaz bana