Hikayem iki

Benim hikayem kaybedince başladı.

İşin aslı bitince anlıyor insan,

Var olduğumu hissettiren vardı.

Bu hikayede bir vardım bin yok oldum.

Bir çok dilin unut sözlerinde caydırma vardı.

Oysa adanmak neydi?

Körü körüne kim kime kalbini feda etti.

Çıkarı olmayan bir sevda da bahaneler aşkı fethetti.

Bu aşka ne yaptın çizmedin üstümüzü karaladın.

Nefret etmekte bir sevgi biçimidir diyorlar,

Benim sevgim öfkenin bir parçası değil.

Sevmek nefret değil.

Ne diyeyim herkes kalbinin ekmeğini yer de

Sen sevilmeye aç kalacaksın.

Merhametin hakkı vardır da sana yok,

Bedelin yalnızlıktan ölmek olacak senin.