Hilekâr

Vefayı gönlüne servet gösterip,

Sevenin üstüne borç yıkamazsın.

Mevsime uymayan rüzgâr estirip,

Toz duman içinden ak çıkamazsın.

Hakikat yürekte gerisi yalan,

Harcanır gerçekten uzakta kalan.

Yalandan mutluluk ışığı alan,

Yatsıda sönecek mum yakamazsın.

Sadakat ilminin okulu olmaz,

Gönüller eşini sınavla bulmaz,

Çaresiz aşığa hesap sorulmaz,

Suçlayan gözlerle hor bakamazsın.

Gün gelir kalbini ihanet yakar,

Gözlerin maziye özlemle bakar,

Hangi su yokuştan yukarı akar?

Yönünü döndürüp ters akamazsın.

İsyanı naz sandın hüznümü eda,

Çektiğim yetmez mi ne var sırada?

Hilekâr sevenler ettiyse veda,

Harbiden sevene kulp takamazsın.