Hüznü Ağırlarken Eylül

yıllar derin bir çizgi alnımda

usumda anıların zamansız sancısı

bakışının namlusu şakağımda

ve hüzün buğusu avuçlarımda...

soluğum puslu kenti yaktı yakacak

bir kibrit çakacak gözlerimde bulutlar

eksiliyor bir virgül daha ömrümden

sesinin ıslak yankısına koşarken.

yüreğimde amansız bir fırtına

yüreğimde salkım saçak yağmurlar

acılar barikat yollarımda

omzumda yılların ağırlığı

ve isyanla küfre doyan kaldırımlar...

çırılçıplak sözcükleri ölüme terk eden eylül

gözlerini bırakıyor ardında

sırılsıklam bir hikaye sığmıyor hiçbir sayfaya

hiçbir kitaba...

bendini yıkıp t/aşan şiirler boğulurken bir kaşık suda

gamsız zaman yaralı ömrü sarıyor parmağına.

ayrılık ırmağında çırpınarak can veren aşk

karışıyor kırklara!