Hüzün

İğne yaprağında bir küçük su damlası çam ağacının

Kirpiğin ucunda bekleyen bir damla hüzün gibi

Solmakmış kaderi oysa zemheriye açan güllerin

Bilemedim...

Altın bir kafes içinde yürek

Tutukluluğundan belki böyle hırçınlığı, asiliği

Mistik bir koku yükselirken semaya

Gizli bir ürperti uyanır teninde

Ey şair!

Avutma artık yalanlarla acıyı

Gerçeğin hançerli dokunuşuyla dağla yaraları

Ey şiir!

yine de taşırsın sen gözlerinde

Gün ışığı lezzetini

Nar ağacının dibinde unuttum dileklerini,

Bağışla beni ey kalbim!

Bu bahar yeşerir belki dalında dualarım...