Hüzün Vakitlerinin Kiracısı

canı çıkasıca bu geceler,

sen gittiğinden beri aklımın peşindeler

az kaldı aklımı kaçırmaya bir gece vakti

dilimin ucunda küfürler

sövmeye varmayan dilim,

niyetini bozacak az kaldı

aynada ağlamaklı solgun bir yüz

bu yüz benim olamaz olmamalı

bir başkası mı var odamda

hüzün vakitlerinde bir kiracı

mesela...

her şairden bir ayrılık şiiri var aklımda

okuyup yalnız olmadığımı anlamalı

peki ya onlar yalansa

bendeki en ala gerçek!

ne olur dön artık

yoksa bu kendi kendime konuşmalar beni öldürecek

bir başıma şarkılar okuyarak

kaç zaman avutulur bu şuursuz yürek

yalan şiirlerin mısralarına dokunarak,

geçer mi bu kalp ağrısı

bu uğursuz karanlık...

hüzün vakitlerimdeki kiracı

sende çık git artık

git başka gönüllere taşın

mutluluğum gelecek uzaklardan

git ve bir daha da dönme sakın...