Huzur İstemek
Huzurdu istenilen oysa
Bir nefeslik huzur...
Ölmeden önce ölmemekti senin yanında
Gözlerine bakarak yalan söylememekti
Her kapını açtığında
Nerden çıktın sen, der gibi bakmadan
Güler yüzle beni karşılamandı aslında
Dileğim huzuru bulmaktı yanında
Kollarına yaslanırken
Nefesindeki sıcaklığının bana güven vermesiydi işte
Bir hiç hoşluğunda geçirirken ömrü
Seni seviyorum tadında bir gülümseyişi istemekti
Huzur vermek, alabilmek
Sen ne yaptın
Bütün kelimeleri, ihanet rüzgârlarıyla beni boğdun
Boşluğa bıraktın söyleyemeden sözlerimi...
Güven eksikliğiydi huzurumu alan
Yalanlara isyanımdı oysa
Kanımdandın sen
En yakın arkadaşım
En yakın dostum olmalıydın
Anladım, yakınlarından aldığın darbeler öldürürmüş insanı
Tek huzur istedim senden oysa
Belki bulurum diye geldim
Sorgu çemberinde buldum kendimi
Ne için, kim içindi bunlar
Bir nefeslik ömür için miydi ?
Söyle!
Egoistlik bu
Kırsaydın gururundaki isyanı
Biraz empati yapsaydın ya...
Oysa ne kadar kolaydı ömür
Zorlaştıran yine sen oldun
Kapına geldim, ayaklarım geri gidiyor ama
Nihayetinde sen de ben gibisin
Biliyorum
Ama canımı acıtan başka
Yine eski defterleri çıkartacaksın biliyorum karşıma
Nefretini kusacaksın
Beni yerle bir etmek için
Pişman etmek için belki de...
Huzurdu istenen aslında
Bağırıp çağırmadan ve incitmeden
Sukut ile gözlere bakarak küçük harfleri sıralamaktı
Küçük büyük demeden
Sadece dinleyerek
Susmaktı belki de...
Haz.2011