İçimdeki Çocuk

Gülüşü güzel bir kadın seviyorum,

Yüzünde, hayatın telaşını durduran bir an.

Sanki zamanın kirletmediği bir bahar dalı,

Açtıkça içime dolan o taze heyecanı,

İçimdeki o çocuk, en çok onun yanında yaşıyor...

Bir tebessümü yetiyor dağıtmaya sisleri,

Gözlerimi kapatsam, eski bir bayram sabahı...

Gülüşü bana çocukluğumu yaşatıyor,

Unuttuğum o saf, o kaygısız kahkahayı,

İçimdeki o çocuk, en çok onun yanında yaşıyor...

Yılların yüküyle sinmiş, saklanmış bir yere.

Cesaret bulup çıkıyor yeniden yeryüzüne.

Koşuyor şimdi dizleri yaralı o çocuk,

Bir uçurtma peşinde, rüzgara karışıyor.

İçimdeki o çocuk, en çok onun yanında yaşıyor...