İhanet Urbası

Hiç de yakışmadı üstüne

Lanet olası

İhanet urbası

Ben yakıştıramadım.

Sen nasıl yakıstırdın,

Nasıl !

Ah be Canısı.

Hayır hayır

Sen,

Sen bu olamazsın.

Olmamalısın...

Yüreğimdeki açmamış goncaydın

Böyle zamansız solamazsın.

Solmamalısın....

Ne olur Allah aşkına,

Biri beni dürtsün.

Bu bir kâbus

Rüya desin,

Sabah oldu uyan desin.

Ama;

Ama sakın,

Gerçeğin tâ kendisi demesin.

Üşüyen yüreğimi sımsıcak sevgsiyle örtsün.

Kim vuracaksa şimdi beni?

Alnımın tam ortasından.

Ama hayrına !...

Hemen şimdi gelsin vursun.

Ona bir cennet borcum olsun.

En hasından.

Aht'ım olsun...

Yeterki beni,

Bu ihanet cehennem'inden kurtarsın.

Sussun artık, feryadım fîganım,

Dinsin âh'ım.

Ne yüzünü göster,

Göreyim.

Ne de sesini duyurt.

Duyurtma,

O da duymasın Allahım...

Ya Rab !

Hangi yürek kaldıracak bu ihaneti

Ve,

İçine sindirecek ?

Ben nasıl sindireyim ?

Büyüdükçe büyüyor öfkem,

Büyüyor kinim.

Bunu kimler dindirecek,

Nerelerde dindireyim.

Bağışla Ey güzel Allahım !...

Haddimi aştım biliyorum.

Lâkin;

Çaresizim.

Senden başka kimim var ki,

Kime varıp gideyim.

Bu yüzden,

Büktüm boynumu,

Melül- mahzun,

Biraz mahçup,

Senden yine sana geliyorum.

Lanet olsun,

Hem de bin defa.

Ner'den sevdim.

Sevmeseydim.

Sever miydim şayet,

Aşkı böyle bileydim...