İki Candan Kadeh

şiirler yazdım, vuslatsız günleri ömrüme katarak

sonunda ikimizde yanıp kavrulacaktık hani

ben özgürce uçan martılara kanacaktım

sense kucak açacaktın umutlarımıza

sonsuzluğun girdabında kağıttan gemilere fora dedim

rayına oturmuş keşkelerime keşkeler ekledim

tokat gibi dizelerini beğenerek okudum

şimdi kırmızı şarap kadehlerimi tokuştururum

şerefimize içerek,dilekler diledim aşkımıza

iki camdan ibaretti görünen

ne kadar basit bir duruşu vardı o iki kadehin

biri sen dolu, diğeri sensizliğim

her şey farklı ve daha güzel olacaktı güya

gelişin gidişine eş oldu sustum dermansız halime ağlayarak

saçlarımdaki kızıl alevden renkler düştü iki damla şarabın esirine

gel deseydin gelmez miydi bu can,

canına canın vermez miydi , sen istediğinde

kaç gece sabahladım, acılarımı zehir diye içtim bilir misin

sigaramın dumanını senin yerine koyarak çektikçe çektim içime

anılarımıza sarıldım, ağıtlar yaktım yokluğuna

Ben şarabımızı yudumlarken,

gözlerim , şimdi ağlıyor vuslatsız halime

seninle yudumlarken acıları

dudaklarından bir tebessüm eser yüreğime

nasılda şehvetini kusuyor dalgalar grimsi renk tonlarıyla

aşkımıza tanıklık yapıyor ellerimizin kenetlenmesi

utandım gözlerine bakmaya

beni de alıp götürürse gözlerinde ki sevgi deryası

kaybolup gitmekten korkmuş sanki

bakamamış, bakışlarım bakışlarına

zemheri ayazında yazmıştık olmayan hikayemizi

dolunay sıcaklığında doldurmuştuk o iki cam kadehleri

unutmak istemiştik hayatımızda ki küf kokan anıları

naftalin kokulu, beyaz bir sayfa açarken senli düşlere

hoyratça uçuşan uçurtmamın kuyruğu takıldı dikenli tellere

üzerinde iki isim vardı balım sultan ve meçhuldü ismin

söyleyemedim kimdin, neydin,haykırmak istedikçe ismini

saklandı tüm umutlarım gizemine giz sığınağıma

ben sensizlik düşlerinde eridim

//yüzlerce kimliğin içine bir tek seni sığdırdım//