İkindisiz

kuşlar ikindisiz

kaleleri yorgun düşlerin

kent hiçbir yağmura ısınmadı bugün

gözlerim üşüdü sadece

ellerimin kendimin olduğunu unuttum

en sessiz şarkısını besteliyor evim

serviler grilere oynaş

yollar ürpertmiyor beynimi

noktayı noktaladım

balkon akşamlarının kararsız ılık

yalnızlıkları kaldı rüzgara

geç kalmış ömrüm erken sevdalara dargın

dalgın dalgın yürüyorum yine de...

"bir yağmur mu sonranın adı

yoksa gülüşün etmemesi mi hiçbir güzelliğin

yoksa öpüşün müydü öncenin tüm adı da...

sen olsaydın

masal bile olmazdı işte...

işte..."