İn/cin Süsler Boğazı

//Sana dokunmak hücrelerimin yenilenmesiydi

Yaklaştıkca uzaklaşan yaşam da//

Sen

İstanbul boğazın/da kalan inci gibisin

Düğümlenen yalnızlık gölgesin de

Yaralandı her defasında

San/dal fırtınaya yenik düştü,

Oltasında kaldı sensizlik.

Susuyorum sana sular içinde kaybolurken.

Damlıyor yürekteki acılar

Boğaza bu defa...

İflas eden şiirler kaldı şairin elinde

Kırışan ellerinin arasında küflenen yarınlar.

Ah istanbul;

Yaşlanıyorsun

Beyazlaştı kız kulesi

Kızar/dı yedi tepe

Titriyor dökülen yaprak...

Ada-yamadım yeşili gözlerine

Maviyi hayallere boyadım

Üşüyen yüreğini ısıtamadım

Yaralandı boğaz çaresizce...

Uçsuz bucaksız derinliğin

Hal/ici sarhoş ederdi

Büyülenirdi kız kulesi seyre dalarken

Akıp giderdi iflas eden şiirlere.

in/cin boğazı süslerken

Anestezide kaldı yüreğin

Ve

yalnızlığın hükümsüzdü.

16Mart2011