İncinim

Gönlümdeki huzurdan yüzüm haberdar olurken

Yüzümdeki dağınıklıktan elimin haberi olmuyor

Eli olanların

El olanların da olmuyor

Dilim haberdar

En ufak bir duygu kıpırtısında

Dökülmeye hazır kelimeler

Ellerim habersiz

Her zamanki gibi

Ne yazdığını bilebilseydi

Daha anlamlı olurdu bu tür yaşamak

Akşamlar daha bir uzasa yanındayken

Gölgem yetişemez ki boyuna, boynuna

Kokum erişir: en hızlı iletişim aracı

Bir toprağım

Kendi ölümü taşıyorum

Yüzümdeki hüzün bundan

Doğdum doğalı bir ölüyü taşıyorum

Yerleşemiyor hiçbir sevinç gözaltlarıma

Kirpiklerimin kenarı hissediyor

Gözlerim bulunduğu ortamdan habersiz

Uzakta gözlerim

Bir yola döküldü

Bir gelenin yoluna, beklemekten hiç usanmayacak gibi

Zamanın geç vaktine kadar

Yollar yorgun

Bu yüzden en çok limanları seçiyorum beklemek için

Balık denize aitse

Bize her yer mavi

İnciyim

Ruhum kırmızı balık

Denizler kadar aidim bu maviliğe

Şu durak bir geçse

Bekleme durağı

Biliyorum döküleceğim

Denizin en ortasına

İnciyim

Dökülemeyen her şey gibi topluyum kendi içimde

Saklıyım, ulaşılamayan her şey gibi

Ama en derinindedir en değerli inciler

Ben kendime yakışmıyorum

Sana yakıştığım kadar

Yakışsaydım eğer, kendi eksenimde dönerdim

Kendimi ezberler, dururdum

İnciyim, bunu bir tek sen anlayabilirsin

Kendi aynamın yabancısıyım

Kendi yalnızlığımın kalabalığı

Ezberlenmiş tüm hikâyelere kafa tutuyorum

Hangi dilde anlatıyorum seni

Dilim yetmiyor

Dilsizim, inci olduğum kadar

Mühürlendi anlatmak istediklerim

En değerli anlatamadıklarım çünkü

Sen olunca günlük kullandığım tüm duyularımdan vazgeçiyorum

Ruhumu bırakıyorum ellerine, dokun önce

Sonra konuş

Açıklanabilir belki sabahı olmayan bir gecenin sonunda

Belki yeter, yetişebilir ellerimiz

Gün doğmadan aydın olur bu sefer sabah

Adını değiştirmek istiyorum tüm sabahların

Sabah senin yanında aydınlık

Parlaklığı yalnızca gözlerine temas edecek inciyim ben

Biraz suni kırmızı

Denizin içinde her gün birbirine eklenmiş

Günü gelmeyince ölmez hiçbir yaratık

Ama gün gelmez mavilikte

Eklenmiştir tüm zamanlar birbirine

Mavi sonsuzluktur ve bu sonsuzlukta kaybolan zamanın herhangi bir yerinde bulunamaz

Karanlıkla ışıldayan bir inciyim

Parlaklığım da olmasa kül yanığıyım

Gizli bir anlaşma yaptım yanıklarımla

Yoksa güzelleşemezdim

Küller okşayamazdı tenimi

Yanarken daha güzeliz

Niteliksiz zamanların, kaybolmuş sonsuzluğuyum

Değmese yüreğine yanıklarım

İncinirim

Çünkü

İnciyim

İncinim

İncinirim

İki Kasım İki Bin On Üç 11 00