İnebahtı Martıları

Sen ve ben umudunu kaybeden birer martı gibi

Güvertesinden uçarak

mağlup bir müezzinzade donanma gemisinin

Kamaradan atılan simitlerine aldırış etmeden

İnsanlardan uzağa gidiyoruz kanat çırparak

Damı cenin doğranan paslı makaslarla dolu

Yetim hakkı bir evin çatısında konaklayıp

Öğün tüketiyoruz ömrümüzden

Eli kanlı bir nebbaş uğurluyor bizi

Tutsak ettiği yeniçeriler selam veriyor bize

Küreklere bağlı ve de yağlı kollarını oynatarak

Yaşamın kıyısının

matah birşey olmadığını

anladık aslında

Birbirimize duyurmadan ama sayıklayarak

Keşkelerimize tövbe ettik

Kırkikindi yağmurlarında yıkanarak.

Sen ve ben yalnız ve yalınayak koşarken

Birbirimizden kaçarcasına çamurlar arasından

Devletin kestiği kurbanlıklardaki hissemizi

Bağışladık fodul birer yabancı gibi

Taksiratını affettirmek için ölülerimizin

Meydanda polis jopu kıvamına gelmiş

Koro halinde türkü söyleyen devrimcilere bulaşmadan

Ve onların kan kızılı rengine karışmadan

Yeşil bir şalla örttüm sırtını usulca

Hakkına razı ve bir o kadar da sağcı yurttaşı gibi devletin

Ve üç ihlas bir fatiha okuduk ruhuna

Hala vatan hainliğine devam eden Nazım Hikmetin

Her zaman ki uysallığımızla ve suya sabuna bulaşmayarak

Yaşamın kıyısının

matah birşey olmadığını

anladık aslında

Birbirimize duyurmadan ama sayıklayarak

Keşkelerimize tövbe ettik

Kırkikindi yağmurlarında yıkanarak.

Soğuk ve tuzlu bir deniz suyuysak artık

Kendimizi yosunlu taşlara çalma vakti

Martıların al ve kumlarla ağırlaşan kanatlarını

Zalim bir avcının menziline bıraktık

Gidiyorsun öyle mi sen şimdi

Yaşanmamış onca şeyleri bana bırak

Ve Gemilerimi bir venedikli gibi yak

İnebahtıda yakılan osmanlı gemisi gibi