Işıksız Kalmanın Şiiridir Bu

ışıksız kalmanın şiiridir bu

herkes ellerini terli bir yarına

başını yalnızlığının dizlerine yaslayarak

soluksuz okuyabilir

ışıksız kalmanın şiiridir bu

yerin yedi kat altında

izbe bir şarap mahzeninde

yüksek sesle okuyabilir içinden

ışıksız kalmanın şiiridir bu

bak üç defa tekrarlıyorum

yeraltı barlarında herkesin yüzüne

sabaha çıkmayan kutsanmış adını

..

ışıksız kalmak nedir biliyorum

göz kapaklarımı kendi ellerimle kapıyorum

usta bir sevgili edasıyla

ters yüz ettiğim hayat

tutanaklara adımı düşürecek bu şiirden sonra

black_1