İsmini Unuttuğum Bir Film Gibi

şehir tenha, ıssız, yorgun

ölümle yaşam arasında, soğuk

üzerinde kimliksiz kaldırımların

akordiyon sesleri

yırtık pırtık eldivenli

gececilerin parmaklarında kayan

tekil

tekil şu an herkes

parkları dinleyemiyorum

çocuk sesleri hayatın yamalı ceplerinde

yağmur yağmayacak gibi

kötü bu vaziyet

korkuyorum

tünelleri izliyor yokluklar

ucu yok

ışık yok

buharlı intiharlara meyilli

uzun raylar

yoğun bir bulantı var hissediyorum

Venedik üzerime çöküyor

dev gondolların sallantısı

bıçkın bir sokak

başıboş masumiyetlere çöküyor

seviyorum seni çekine çekine

bugün aşk

ismini unuttuğum bir film gibi

ana karakterler

mekanlar

en can alıcı sahne

hepsi aklımda

fakat ismini bulamıyorum koyduğum yerde

söyle

adım ne benim

benim adım ne