İstanbul'a Benzedik

istanbul'a benzedik fark etmeksizin

ve ansızın doldu sokaklarımız

yüzler çoğaldıkça çoğaldı

insan kaynarken yüreklerimiz

ortasından deniz geçer gibi

ayrı düştü kalplerimiz

aklımız karşı yakada, sur içinde

yedikule zındanlarında

ve düşlerimiz istiklal'de ayak altında

hatıralar o eski türk filmlerinde

kötü adamların zehirli hançerinde

ya da beşiktaş'ın kanlı maçlarında

renklerin siyah-beyaz olduğu gökkuşağında

bir şeyler eksik kaldı bu şehirde

ya da çok ama çok fazla yaşandı

pahası o kadar ağır, değeri bir o kadar düşük

dostlar tanıdık trafik karmaşasında

istemeden sövdük ve haykırdık

halimize gözyaşı dökerken bulutlar

iki kıta arasında, boğaziçi'nde trafikte

ya da beyoğlu'nda isyan bayrağını çektik

kırmızıyı seven boğalar gibi

sırtımıza oklar saplansa da

arena'ya gömülür gibi bu şehri mezar seçtik

altı üstü bir ömür dedik

kadıköy'e metrobüsle gittik

istanbul'a benzedik, hiç ama hiç istemeden

kalabalık ve yalnızız...

24.09.13