İstanbul'da Aşkın Panaroması

Eksiklerimi bile bile gelirken aşkla bana

Huzuru tattım seninle , aşkın şehrinde...

Elif dedim adın gibi yaşa istedim...

Can bildim ömrümce seni sevdim...

İstanbul'da yaşamak vardı ''Elif'' gibi

İstanbul'da Aşkla yaşlanmak...

Yedi tepenin ayrı panoramasında

Sokulmak gönlüne , sarılmak doyasıya

Ömrümün birleşmeyen iki yakası gibi vapurda salınmak

Aşkın avuç içlerinde terleyen hislerin , dudak uçlarında ki hazzı...

Gözlerine benzer güzelliği her köşesinde bulmak bir bir...

Mavi sularında uçuşan martılarla dertleşmek ,

Özlemek dalgalar gibi iç çekişleri ve sonra kavuşmak.

Son durağına gitmekte olan ,

herhangi bir otobüsün arka koltuğunda sarmaş dolaş

Sıkışık yolların umursanmadığı bir an kadar hoştu sol yanın...

Yalnız dolaşmıştım Ortaköy' de , Beşiktaş sahilinde bir başıma

Kız Kulesine uzaktan bakmıştım , yıllar önce sessizce

Yürek dilini sevdim senin hayata duruşundan önce

Sonra bana bakışını , dokunuşunu , gözlerinle sarıp ısıtmanı

An gelip uzaklara daldığımda eskileri anarken

Önümde surlar gibi sağlam duruşlarını sevdim

Sevmek için bahanem yokken aslolan bahenem sendin

Seni sevmek o denli ihtiyaçken , korktum sensizlikten

Korkularımı sevdim , sen her birini tek tek yıkarken

Koca şehri kalabalıklardan arındıran varlığını sevdim

Seni tek sayan sevdamı sevdim , gözlerimi tutuklu kılmasını

Sözlerimi can kulağıyla dinlemeni sevdim

Bakışlarınla konuşmayı sevdim , dilim lal değilken

Daha ne çok sevdim seni , yaşa istersen

Galata köprüsünden sallanan oltaları izlerken

Dolan kadehlerin çakır keyfinde içtim hasretini

Kalk götür beni sevda köprüsünden sallandır

İlk tanıştığımız yerde , sigaranın dumanına sar yine...

İçme desemde yüzüme üflemekten vazgeçmedin

Seni ne kadar sevdiysem ondan o kadar nefret ettim

Yar bildiğim , seni benden aldı söyle ne diyim...

Nefesin olmak istesem ne değişir sevdiğim.

Rüzgar aşkıyla külleri savurduğu gibi savruldun sende

Elif dedim bende , döndüm aşkınla

Şimdi kız kulesi gibi uzakların yareninde

Sana bakmak ,

Göz yaşlarımı boğazın serin sularına akıtmak

Mezarında büyüyen güllerin ,

Tomurcuklarına kan damlatsa da seni geri getirmez ki

Sözler acıtıyor beni ,

Kulaklarımda yankılanan sesini duyuyorum

Uykularımı bölen dokunuşlarını arıyorum

Seni gönlüme Elif diye koyan aşkı taşıyorum

Sensiz olmuyor ben olmazları yaşıyorum

Yarım bıraktığın her şey gibi ,

Bu şiiri de tamamlayacağımız günü ,

Vuslatımı bekliyorum...

Gün doğar mı yoksa batar mı bilmem

Ben seni özlüyorum...