İstanbul'un Kış Masalı

termometreler eksi yazılıyordu

soğuk bir hava dokunuyordu tenlere

İstanbul'da çaresizdi

sıcak yerler aratıyordu sevenlere

sokaklar baştan aşağı buz tutmuş

kar kristalleşen şehrin başına düşerek

içi ısıtan o dokunuşunu yazıyordu

beyazlar içinde bir rüyaydı, İstanbul

soğuk havaya esaret haberleri

bültenleri esir almış dolaşa dursun

aşk hürlüğüne laf ettirmiyordu

çıkıp yaşanması gereken sevdayı haykırıyordu

parklar bu yüzden beyaz salıncaklarında

hala misafirlerini ağırlıyor

ve bir objektife en alımlı halini

sevdalıların ardında yansıtıyordu

İstanbul'da direniyordu

çünkü oda sevda ne demek

geçmişten bugüne yaşattıklarıyla

en içten duygularıyla biliyordu

titreyen surete düşecek bir busede

en kudretli alevlere harman olacak

o sevdalılar için

İstanbul'da termometreye aldırmıyordu

lakin yalnızlarına çare yoktu

çünkü gövdesini kara saplamış çınarlar gibi

kimileri de uzun seneler doldurmuştu

o ömrü buz gibi kesen günlerin üstüne

ikilemin teorisinde

iki yanı da mutlu etmek yoktu

çünkü buna hazırlanmış bir devanın

İstanbul'un yalnızlarına meşki yoktu

ama sevda hep vardı

İstanbul bu yüzden başkaydı

eğer sevgilinin terki olmasaydı

böyle bir kış masalı da bende olacaktı