Isyan

Tatlı dille yaklaşıp,kene gibi yapışıp sevgiyi sömürene

İşin hakkın vermeden,terini de dökmeden asalak geçinene

MECLİSİME giripte,simokini giyerek hep yalan söyleyene

Yeterince sustum ben isyanımı ederim

Para için onurunu,korku ile dostunu satanlara

Halk açlıktan uyumazken,kuş tüyünde yatanlara

Yenilen şu ekmeğe,verilen her emeğe hasetle bakanlara

Yeterince sustum ben isyanımı yazarım

Hacı hoca esvabıyla şeytan olup gezenin

Dalkavukluk hesabıyla güçsüzleri ezenin

Başı bozuk sonu belli şu anlamsız düzenin

İsyanımı yüzüne tokat olur çarparım

Hatayı tekrarlayan,her zorluğa sızlanan şu zavallı ahmağın

Ekmeğimi yiyerek hep yüzüme gülerek çıkar güden ahpabın

Ellerimden ellerini gözlerimde gözlerini ayıran şirin yarin

İsyanımı göğsüne kurşun diye sıkarım

Uğur der ki;

Bu şiirde yazılmışı gün gelir unutursan

Anladığın her şeyi dostunla paylaşmazsan

Okunmuştur diyerek buruşturup atarsan

İsyanımla el ele karşına da çıkarım