İttihâz

Beklediğimiz zamanları

Sabırsızlık oltasıyla çekiyorduk

Ölümü de kancalamıştık oysa

Bilmiyorduk

Onca emek kifâyetsiz

Köhne kayıklarla aşılmaz bu deniz

Umut umut üstüne

Ve bu yığının altında kalan biziz

Kıyamıyorum bakmaya;

Yanaklarında koşan delilerin

Kapkara zift izleri

Nasıl çağlıyorlar gözlerinden

Gözlerin, tımarhâne dehlizleri

Bu dinginliğe uzattığım başım

Hasata duran bir başak

Bir tırpan gibi açılsın bacakların

Birer keskin orak adımların

Şimdi beni

Bir ifrit şefkâtiyle öldürürsün

Çıplak kalbinle basma üstüme

Ruhunu üşütürsün