Kaçınılmaz Ayrılık

evladiyelik bir aşkmıydı yaşadıklarımız

ucuz bir romanın hüzünlü sayfalarında

tutunamazken mavi bir hayata umutla

tuz basarken ömrümün kanayan yaralarına

neydi serilen cam kırığı yolların acısı aramıza

sararmış mevsimler mi kondu yapraklarımıza..

zamansız dolarken gecenin hırçın telaşları

güz şarkısı mırıldadı hüzünler kulaklarımma

her düşünce binlerce parçaya böldü seni

her kelime söndürdü içimdeki kor ateşi

nankör kavuşmaların kurbanı mı oldu sevdamız

tuzak çukurların mimarı mı oldu aşkımız

her adımda daha fazla gömüldü umutlar

çıplak gözlerle seyretti bizi yıkılışlar..

sustum olanlara!!

sustukça bin kere dağıldım kollarında...

hazin ölmeler kaldı yanlızca geriye bana

aklımda binlerce soru

kalbimde bu sevdanın sonu

nereye baksam hep aynı cevap

''kaçınılmaz ayrılık''

ve astım rüzgara hayali yakarak

savrulup uçuyorsun sonsuzluğa..

söyle sevgili?

hangi çirkin neden

bitirdi masum aşkımızı...