Kadeh Gibi

İçi boşalmış bir kadeh gibi

fırlatılıp atılık mı ne yere...

Kristal gibi her tarafı bin parça

çakıl çakıl tuz buz olmuş gönlümün...

Aşığım be işte sana, aşığım

var mı başka bir diyeceğin ?

Peki; senin de, benim kadar cesaretin, var mı ?

Bende aşığım bende seviyorum demeye..

Fırtına boran esip tozan divane deli gönlüm

hiç korkmuyor da senden..

Şaşıyor coşuyor işte sevginle, aşkla,

Bir hikaye, bir roman, bir şiir

veya bir masal bir rüya olmalı bu aşk,

Sana emanetim olsun benim

bu kalbim bu sevgim canım her şeyim

bir bahar gününden bile daha güzelken her yerin..

Dünya değişse her şey yenilense

taş taş üstüne yıkılıp yeniden kurulsa

Yeni bir hayat tarzı oluşsa seninle benim için

yanımda yaşamımda yine de sen, ille de sen..

Sen bu dünyaya değil,

yıldızlara yeni alemlere emanet,

zaman dondu kaldı,

hala seni sayıklıyor olduğu yerde;

Güzelsin,

çok özelsin diye, durup dinlenme, kaç öylece

Böyle daha unutulmaz olursun:

acı dolu, delik deşik divane gönlümde..

(N.K. 17 Kasım 2009)