Kahveli Masal

Seni yaşamak

Bir roman olmalıydı

En maceralısından

Bir hikaye olmalıydı seni yaşamak

İçinde keşkeleri mişleri hiç olmayan

Her gün kaldığımz yerden devam eden

Ve asla bitmeyen mutluluk şerbetinde

Bir masal olmalıydı seni yaşamak

Bilmiyorum ki yaşayamadım

Yaşatmadın

Sen beni okutamadın

Sana gelen yollar üç dereden geciyordu

Sonra karlı dağlar aşmam gerekiyordu

Sen

Gelme boğulursun

Bu daglarda donar kalırsın dedin

Ve

Beni hiç beklemedin

Ben gecen otobüslerden trenlerden

Atılan gazetelerden

Ögrenmek ve yaşamak istemiyordum hayatı

Yarın otobüs gecmeyebilirdi

Tren kara trendi kömürü bitebilirdi

Ben yarını gelmeyecek

Bir gazete fotoromanı okumak ta istemiyordum

Oyun bozanlık yapan sendin bana küçük bir hikaye yazdın

Ben okudum sonra obur bir çoçuk gibi hadi dedim

Ne yapayım ben bu yazarı çok sevdim

Üstümün başımın halimi ne

Sen demi benim gördügüm rüyayı görüyorsun

Üç dere geçtim

Karlı dağlarda ne dondum ne de eridim

Ben okumaya okuduğumu anlamaya geldim

Islandım

Soguklarda dondum

Düşe kalka yıprandım

Hadi rüya görmeye devam edelim

Önce bana bir kahve yap

Sonra bir masal anlatsana