Kaktüs

// Sevgiliye hitaben//

Sen;

Dünya evimin neşesi,

Yalnızlığımın yol arkadaşı,

Penceremin gülüsün...

Her gün seni görmeye gelir

Sevgi suyuyla beslerdim.

Sen şımardıkça şımarırdın

Ben o şımarık halini seyreder

Güzelliğine bakmaya doyamazdım.

Arada okşamak isterdim

Sen beni kendine yaklaştırmazdın.

Gözümün önünde hasretimdin

Bir bilsen beni nasıl üzerdin

Yine de sana küsmezdim.

Sıcaklığına dokunmak isterdim

Ama ulaşamazdım.

Sana uzanan ellerlimi kanatırdın

Ben yine yaralarıma aldırmaz

Seni severdim

.

.

.

.

.

Kaktüs!...

Dikenlide olsan

Çiçeğimsin

Her ne kadar sevgiyle dokunmalarımı kanatsanda

Gönül penceremde ayrı bir güzelliğin var..