Kalabalık Yalnızlıklar

Alev alev yanıyor sensiz günler avuçlarımda

Ah bu yüreğim kızgın çöller misali tutuşmakta

Tek tek vedalaşıyorum seninle geçen zamanla

Kalabalık yalnızlıklar içindeyim bir başıma

Kaynıyor içimde kederler cadı kazanı gibi

Güneş batıyor hiç doğmayacakmışçasına sanki

Hüzünler, kara bir bulut olup kaplarken göğümü

Sensizliğin koyu karanlığı sarıyor her yeri

Bir bir kapanmakta mutluluğa açılan her kapı

Sana giden bütün yollar birer çıkmaz sokak

Yudum yudum içiyorum tadı buruk hicranımı

Talihsiz kaderimmiş yâr sensiz kalınca kahrolmak

Yedi başlı bir ejderha ateşler saçar içimde

Kordan bir nehir gibi hep akar ayrılık gönlüme

Sevgilim, senden ayrıldığım o kara günden beri

Gözyaşlarım doldurur uçsuz bucaksız denizleri

(23 Ağustos 2007/Balıkesir-Ören)