Kalbe Düşen Mutluluk

kalbime koydum seni

teferruata ne gerek var?

hayat zaten bir yolculuk değil mi?

aşk ile sevda arasında ki...

umutlar göçmüş maziye

günlere bata bata

geriye kalan bir nabız yokluk

o da düşecek elbet bir gün nasibe...

yanan yürek bir parça kader

seve seve kaldığı yerden gibi

dünyaları versen kabul etmez

sen yoksan içinde eğer...

pişmanlığın keşkesi olsun istemem

elbet olacak güzelliğin de bir fiyatı

yangınlar depremler fırtınalar

yoksa ben buna aşk demem sevda diyemem...

acılara bulanmış sızılara sızan

açılan bir pencereden dahi bakmıyan bir güneş

doğmamaya inat etsede inat etsede

bazen bir gülücük bile bir mutluluktur kalbe düştüğü an...

(Berlin,15.01.2014)