Karanlık Düşlerin Sakız Beyazı

gündüzün kargaşasından kurtulup

yastığa koyduğumda başımı

kendimle yüzleşiyorum

yüzüm paramparça

kimseye kıyamadığımdan

hep kendimi acıtıyorum

zehir zemberek yaşamımdan içiyor

kabuk bağlamamış yaralarıma

dinmeyen sızılarıma

vurgunlarıma

tekrar kanıyorum

geçmişi deşelemenin anlamsızlığında

umutsuzluğu berdel edip umuda

bu kez elimden kaymadan

sıkıca sarmak istiyorum

yaşamın kıyısına vurmadan

bitmeli gece

yıldızlar

örtmeyin üzerimi

düşlerin karanlığı içinden

sakız beyazı yarınlara

uyanmak istiyorum

2008