Karaya Çalan Düşüncelerim

Akasya kokulu aşkın mesnetsiz umutları...

Yürekte doğar sancısıyla...

Tende çiçeklenir baharın çocuğu.

Düşsel varlığın eylülünde

Son yaprak ta yere düştü

Aşk çırılçıplak ...

Dünle beslenir aşkın tohumları

Güne dem vuracak zamanı kollar

Demlenmiş bir yüreğin sızısında.

Işığım son parıltısına kadar, tükenmiş...

Karaya çalan yürek,

Sızısında seni saklıyor.

Esarete atılan izsiz adımlarda

Yokluğunun ızdırabı yankılanıyor

Ah, neden ?

Git...

Yüreğimde bıraktıklarını,

Aklımı zorlayan düşsel varlığını,

Doyumsuz kalbini de al ..

Git...

Akşamına denk bir hüznün

Yüreğime yalnızlık akıttığı gecelerin

Kuytusunda aşkın dillendiği isyanların

Senli her düşün ızdırabı sol yanımda.

Platonik hissiyatlarımın, hayatın içine serpiştirdiği

Toz pembe varlığınla hayat bulan...

Yokluğunda varlığını yaşatan benliğim

Sana uyandığında, Hayat üzerine çökecek...

Karanlık, düne karışacak acı varlığında

Gün ışıyacak düşlerimde..

Dünde kalacak, düşlerimde yaşacaksın.