Karşılıklı Karşılıksız

oysa şarkısını bilmiyorum

teninden uzak rüzgarın

unuttuğum rüyamı

niçin kıskandı an?...

kırıcı temmuzlarda

nasıl da gülerdi saçların

seni sevdiğimi

kendime anlatırdım

yalnızlığımı mutlu ederdim

umudum ilk gençlik çaylağıyken

yazların nasıl geçtiğini düşünmezdim...

senin ömrün aynı zaman dilimlerinde

benimkinden uzun

benimse acım senin ömründen

aynı zaman diliminde sen ve ben

kendi ömürlerimize yabancıyız

senin ömrün bir de bana...

uzatmalarımız bol kısalı

bu olmalı tecrübenin vefasızlığı

yarım bütünlüklerde bir orman uykusu

ama şarkılarımıza yabancı

karşılıklı tanımama oyunundayız

ağaç dallarına tutunmayı

çocukluğumuza hapsetmişiz

olgun özgürüz işte...

aynı zaman dilimlerinde

apansız

farklı ölümlerde...

kış sabahlarının en erken rengiyle

hasta buğulu gözlerimden akandın

sızım sızım bir yolculukta anladım

seninle olmayı

hep yalnızlıkla karıştırdığımı...

sırtım üşüyordu dizlerim ağrılı

yol geçmek gibiydi umut geçmek de

ya da tam tersi

ikisini de geçtim

kalarak seninle bulduğum

bu sensiz ara renkte...

son sensizliğimi merak ediyorum

yıldızların bittiği yerden başlayan

acaba sesimdeki gülüşün dökülecek mi

bir çocuk çıkıp gelir diye yine korkacak mıyım

yeniden dünyaya

böyle karşılıksız beklemeye...