Kavramsal Yalnızlık

Aklar düştü çoktan saçlarıma

Sırtım eğildi artık

Değişti çehrem

Zaman geçti

Bir tek şey değişmedi

Ben hala varsın umuduyla açıyorum bu pencereyi

Hala çiçeklere su verirken hayal ediyorum

Arkana dönüp sıcacık gülümsemeni okşarken çiçeklerini

Zamana yeniden can vermeni bekliyorum gittiğin günden beri

Çok zaman geçti çok

Günlerdi saydığım önce

Sonra haftalar, aylar

Ve yıllar artık üç er beşer geçti gidiyor

İşte şu elma ağacı boyum kadardı

Ben çöktükçe o uzadı

Şu zerdaliye de can suyunu avuçlarınla vermiştin

Senden sonra kurudu gitti

Söküp atamadım köklerinden

Atamadım kurumuş karaltısını işte

Sen hatıraları yüklü bahçeden

Seni gönlümden atamadığım gibi

Aklımdan bir an çıkaramadığım gibi adını

Atamadım yaz gününde bile buz gibi karaltıyı

Gittin sen

Bir el çantasıyla gittin

Dağ gibi yük kalbime çöktü

Sen bir el çantasıyla gittin

Aldın şefkatini gittin

Hadi beni düşünmedin

Ya çiçeklerin, ya bu ev

Hiçbir şey mi kalmamıştı seni bağlayan?

Boğan sessizlikle çekip giderken

Ayşe nine

Selma hanım

Bakkal hasan

Münür amca

Komşular, ahbap, sütçü, bohçacı hepsi be işte

Hepsi seni sordu

Sanki ben anlamışım gibi gidişini

Soran gözlerini berelttiler

Sancıyan yaramın üstüne

Sustum çok sustum

Onlarda sustu sorularına

Unut arkadaş demeye başladılar sonra da

Hepsi unut dedi de bir tek

Şu liseli çocuk sustu hep benimle

Bahçenden gül çalarken

Kolunu kırmıştı hani duvardan aşarken

Bir anlaşmayla sonra

Her gün bir gül verdiğin çocuk

Bir tek o sormadı hiç

Hiç sormadı

Gitmiştin işte

Sustu benimle

Senden sonrada hep geldi ama hiç sormadı

Hiç boş ver be abi demedi

Anlaşmanı bozmadık senden sonra

Her gün geldi

Bir gün bir kızla çıktı geldi hatta

Evlendiler sonra

Sen gittin miladımdan dört sene sonra

Bir de kızları oldu

İsim babası da ben

Kara gözleri sana çalan yumurcağın

Ahlarım oflara

Oflarım sancılara karıştı

Şükür çektim

Estağfurullah çektim

Tövbe dedim

Kırıldım ama çok kırıldım

Ne yapabilirim

Seni çok sevdim

Hala da sen varsın bende

Hatıran yüklü işte her yerde

Gitsen de sen

Kalmasa da cimsin bu evde

Hala yaşıyorlar işte

Affet

Seni affetmeden önce

Hep ağız dolusu sövdüm hayaline