Kaybettim

Bir bıçak izidir sırtımda aşktan hatıra

Doydum ruhumu içine batıra batıra

Ömrüm sığar mı bilmem şimdi bir kaç satıra

Ben kelamımı,sözümü sükutla kaybettim

Saçlarım eylül yaprakları gibi dağınık

Olmadı rüzgar bu aşk'a ne gözcü,ne tanık

Sevda göbeğim doğuştan yaralı ve yanık

Güzel üzüm tadımı bağlarımda kaybettim

Serçe kuşuyum,yerim yurdum tavan arası

Çamurdan hiç çıkmaz,iki kaşımın karası

Dinmedi gitti bir türlü şu gönlümün yarası

Pamuk gibi kalbimi,dağlamakla kaybettim

Çıra gibi yanıyor otağım söndürmezsin

Bahtımdan kararmış şu yüzümü güldürmezsin

Gafil avlandım ayrılığa, hiç döndürmezsin

Kuruyan gözlerimi ağlamakla kaybettim

Ayaklarında turaba dur desen dururdum

Vuku bulan, yalnızlığın alnından vururdum

Senin mevsiminde tek çiçek gibi dururdum

Seni çiçeklerde hep aramakla kaybettim

Aşk tarlasında biçtiğim buğday

Ağustosun eylül'e yaklaştığı ay

Bundan sonrası bütün hazanı kapıda say

Ben aklımı kapında aramakla kaybettim

Yürüdüm bir ömür sanki dikenler üstünde

Söyle sevdiğim,iyi mi oldu sen küstünde

Yine ben tutmadım mı ki elinden,düştünde

Özgürlüğümü prangalarda kaybettim

Şavk'ı vurmadı güneşin olmaz hiç sabahım

Dinmez ahu yaşım,bitmez yüreğimde ahım

Anadan doğdum doğalı bahtsız bir siyahım

Gülümü süzülen,o mor dağlarda keybettim

Gel gör ki yarenim,yer gök sanki hepsi çatık

Yıldızlar mat,mehtap aşksız,güneşler batık

Sensizliğin üstüne,sigaramdı hep katık

Seni iç'e çektiğim dumanlarda kaybettim

Şimdi yüreğimin ilanındasın hep kayıp

Olmadı mı söyle sevdamıza koca ayıp

Sus artık yüreğim eylenme be,sayıp sayıp

Ben Ömrümü zaten pişmanlıklarla kaybettim