Kaybolan Siluet

Yüzyıllardır suretini gösteren saatler durdu

Umudun zemb/ereği kırılıverdi

Hüzne esir oldu efsunlu ney, bir daha çalamadı

Ben sıradan hayaller peşinde koşarken

Senden kalan son siluette kayboldu

İçimi ısıtan sesin gibi

Senden kalan bir resim bir mektup

Ucu yanmış birazda yırtık

Gittin üzerime hüznü giyindim artık

Gidişinden sonra Yusufluk zordu

Sensizlik d/ipsiz kuyu olup yarılıverdi

Acze düştü gözlerim çıkar yol bulamadı

Kimse duymadı, kimse görmeden giderken

Senden kalan son siluette kayboldu

V/erdiğin son nefesin gibi

Dudağında bitmemiş bir şiirle gittin

K/alem tutmaz artık elim

Gittin g/ayrı hüzzamı söyler dilim

Leyl-ü nehara sordu gözlerim, her düşü hayra yordu

H/ayal oldun rüya gördü sarılıverdi

Gönül seni aramaktan kendini alamadı

Belki zam/ansız belki çok erken

Senden kalan son siluette kayboldu

Maveraya çıkan adresin gibi

Bilirim dönmezsin bir daha gülmezsin artık

Ruhumda buhran, yürekte tufan adın,

Ey güzel gözlü kadın