Kayboluşum

Güneş karşımda batmakta

Hafif bir rüzgar saçlarımı okşamakta

Koşuşturan çocukların seslerine karışan dalgalar..

Ve deniz feneri ruhum gibi karada yanlız başına,

Ulaşılamayacak kadar uzakta...

Gün batıyor arkasında

Ruhumdaki sevda ateşinin sönüşü gibi

Gökyüzünü örten gri bulutlar da sevda ateşimin közü gibi..

Kızıl parlaklık ve kırılarak gözlerimi kısan ışık

Denizin ortasındaki kayık yol almış fenere doğru

Uzakta ama bir o kadar yakın...

Keşke.. Ah!

Kullanmamam gereken kelime söz verdim yüreğime

Keşkeler olmayacak artık

Rüzgar okşuyor sadece tenimi

Dalgalar fısıldıryor sadece sevdiğini

Ve bir de batan güneş söz veriyor bana

Yarın tekrar senin olacağım

Dayan bir gün daha...