Kayıp Bir Ben Hükümsüzdür

Işık yüreğinde

Yalnızlığı veriyorum gümüş ibriğin ellerine

Avuç içlerinden damıtarak

Buruşuk bir kâğıt, kırılgan bir kalemin himayesi

Sefil...

Nasıl anlatır ki seni bana

Bir kantin anısı gözlerin...

En kara haresi

Eksikliğin arifesindeyim...

İnsan özenir mi ruhsuz bir yüzüğe

Uğurladın mı ömrünün içindeki herkesi...

Silgim yok silemem yokluğunu

Ne tuhaftır hayat

Kimisi arar sol anahtarını

Kimi benim gibi üç kuruşluk silgiyi

Çocukken boynuma asardı anam

Düşlerimi boynuma asmayı unutalı beri

Kayıptır adı...

Özledim demek arabesk kasetlerde

Bir soru gurbete mi gitti Tanrım?

Ondan mı kullanılmış yalnızlıklar giyişim üstüme

Yabancı duruşu tenime

Kardeşinin ufalmışlarına mahkûm

Çocuk olgunluğuyla...