Kayıp Kıtam

İçimde...

Hissediyorum...

Yavaş yavaş can çekiliyor

Bir kadın...

Kırgın..

Susuz...

Sessiz...

Usulca ölümsüyor

Sonbaharın hüznünü üstleniyor

Kaç bar daha

Ve daha kaç kadeh

Bir kadın...

İçimde..

Kıvrılmış bir köşeye

Kalbim, kalbin diyor

Nerde?

Tüm çırpınışlar ziyan

Avazı çıktığı kadar bağırsa da

Nafile

Çökmüş üstüne karabasan

Haykırsa da yok

Çıkmıyor işte lanet sesi!

Uyandım derken

Her defasında

Aynı kısır döngü

Ve dualara sığınıyor

Dualar...

Bir kadın....

Çaresiz,

Yılgın,

Ve sabahlar..

Umut taciri...

İnanası olsa biraz

En azından bir martının

Bir lokma simiti kapabilme

İhtimali kadar

Bir ihtimal...

Karanlığa bürünmüş bir mültecinin

Taşıdığı umuttan arta kalan

Bir umut...

Bir kadın ..

İçimde

Kayıp..

Ve hiçbir afişi asılmadı

Meskûn mahallerde

Aranası yok

Zaten bulunası da yok

Kadın..

Küskün...

Atlantis gibi

Meçhul...

Derin...

Belirsiz akıbeti

Şüpheliydi nitekim mevcudiyeti

Kayıp kıtam

Atlantis gibi