Kayıp Ruhlar Memleketi -i-

Kayıp ruhlar memleketinden yazıyorum size bu satırları

bugün burası çok sıcaktı

parmak uçlarımdan damlıyordu düşüncelerim

öyle ki ayak bileklerime kadar bayat felsefeye batmıştım

oturduğum yerden buhar olup uçuyordu sorularım

kırmızının tam rengini gördüm az demincek de

tam da bu sabah doğurduğum güneşi batırırken

aslında kırmızı sarıymış biliyor musunuz

ve bir yanlışlık yüzünden her şey tavuk tadındaymış

bu gün burası gerçekten çok sıcaktı

hani gerçekten çok sıcak neydi bilmiyorum size göre ama

beynim, ayarı bozuk bir kazan

kalbim, devir sabiti kopmuş bir pompa gibiydi

ölüme çok yakındım bugün

ilk defa ölümü hiç düşünmezken

dalga seslerini duydum

bir tek orası serin serin esiyordu

ama sıcacıktım kaçtım soğuktan

kaçarken de tökezledim kurtulduğumu sandığım an

kapaklandım buz gibi cevaplara

dünya sandığım gibi bir yer değilmiş

yaşadığım yer zaten dünya değilmiş

meğer ben hayal aleminde ego koşturuyormuşum

tüm insanlar da benden kaçıyormuş

bugün allak bullak oldum

değişti tüm kavramlarım, kabullerim

ya gerçeğe tosladım

ya da kendi gerçeğimi kaybettim

yollar birbirinden çok hızlı ayrılırken

ben bir tek şeyden emin oldum bu gün

bu gün, dün gibi değildi

ve dün aslında hiç yaşanmamıştı